مينامند، در 1224، به دست شينران تأسيس شد، و آن نوعي اصلاح مذهب جودو يا خاك پاك (نيمهٴ دوم سدهٴ دوازدهم) بود.
شينران ـ شونين1 در 1174، در خانوادهٴ اشرافي هينو در كيوتو زاده شد، شاگرد گنكو؛ وي تجرد را نفي كرد و براي خود همسريبرگزيد؛ در 1268، درگذشت. بعد از مرگ به كنشين ـ دائيشي2 ملقب شد.
شينران، طريقت آميدايي ــ رستگاري از راه ايمان به آميدا و رحمت محض او ــ را به منتهاي اوج خود رسانيد. وي توجه زيادي هم به وظايف روزانه و هماهنگ ساختن دين و زندگي معطوف ساخت.
مذهب شين تدريجاً به ده فرقه تقسيم شد3، كه شاخهٴ اصلي يعني كونگوانجي ـ ها4 يكي از آنها بود. از نه تاي بقيه سه تا در سدهٴ سيزدهم، پنج تا در سدهٴ چهاردهم، و يكي در آغاز سدهٴ هفدهم ايجاد شد. با توجه به تمام جوانب، مذهب شين هم به اندازهٴ مذهب ذن موفق بود، و اين دو مذهب خيلي برتر از بقيه بودند. در سال 1917
از 191/72 معبد 447/19 تاي آن به مذهب شين تعلق داشت، و ذن و شو دوتايي روي هم
369/40 معبد، يعني بيش از نصف معابد ژاپن را در اختيار داشتند.